Krótki przegląd czeskiego systemu opieki zdrowotnej:

1. Kdo jest ubezpieczony?

Czeski system założony jest na obowiązkowym ubezpieczeniu zdrowotnym, do którego wnoszą wkład ubezpieczeni, pracodawcy i państwo.

Z ustawy ubezpieczone są osoby z trwałym pobytem na terytorium RCZ i pracownicy z sidzibą pracodawcy na terytorium RCZ.

Od 1.5.2004 z ustawy są też ubezpieczone osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą z innego państwa UE, które wykonują swoją działalność w RCZ i pracownicy pracodawców z siedzibą w innym państwie UE.

Każdy ubezpieczony może raz w roku zmienić swój zakład ubezpieczenia zdrowotnego.

2. Kto płaci składki na ubezpieczenie?

1. Pracownik i pracodawca płacą razem 13,5 % dochodu brutto. Z tego pracownik płaci 4,5% a pracodawca 9%.

2. Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą płacą 13,5% z 50% uzyskanego zysku. Minimalna kwota ubezpieczenia wynosi 1360 CZK miesięcznie.

3. Osoby bez dochodów do opodatkowania (np. kobiety w gospodarstwie domowym) płacą ubezieczenie same. Miesięczna stawka ubezpieczenia wynosi 1080 CZK.

4. Państwo płaci ubezpieczenie za bezrobotnych, emerytów, studentów, kobiety na urlopie macierzyńskim, kobiety zajmujące się opieką nad jednym dzieckiem do 7 lat albo więcej dziećmi do 15 lat wieku, więźniów, żołnierzów i osoby pobierające świadczenia opieki społecznej.

Państwo placi ubezpieczenie za 53% populacji. Kwota ubezpieczenia wynosi13,5% z 80% minimalnej płacy. W chwili  obecnej państwo płaci za osobę ubezpieczoną przez państwo ok 500 CZK miesięcznie.

Ubezpieczenie od pracodawców, osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą i osób bez dochodów do opodatkowania bezpośrednio pobierają pojedyncze zakłady ubezpieczeń zdrowotnych. Państwo płaci ubezpieczenie do tzw. Funduszu Wtórnego Podziału. Stąd pobrane ubezpieczenie zostanie poddane podziału pojedynczym zakładom ubezpieczeń zdrowotnych.

3. Organizacja ubezpieczenia zdrowotnego:

Czeski system ubezpieczenia zdrowotnego kierowany jest dziewięcioma zakładami ubezpieczeń zdrowotnych. Największy z nich, Powszechny Zakład Ubezpieczeń Zdrowotnych pokrywa ubezpieczeniem 66% populacji. Jego wypłacalność gwarantuje państwo. Jego działalność kieruje się specjalną ustawą o Powszechnym Zakładzie Ubezpieczeń Zdrowotnych. Pozostałych osiem zakładów ubezpieczeń zdrowotnych swoją działalnością kierują się ustawą o ubezpieczalniach pracowniczych.

Sześć zakładów ubezpieczeń zdrowotnych wykonuje swoją działalność na całym terytorium Republiki Czeskiej, pozostałe koncentrują się tylko na pewne regiony.

Zakłady ubezpieczeń zdrowotnych nie mogą tworzyć zysk.

Aczkolwiek pierwotnie było myślone, że dojdzie do konkurencji między zakładami ubezpieczeń zdrowotnych a to ofertami różnych usług. Obecnie dla takiej konkurencji ubezpieczalnie mają tylko bardzo wąską przestrzeń.

4. Opieka zdrowotna pokryta z ubezpieczenia zdrowotnego

• opieka leczniczo-zapobiegawcza
• opieka diagnostyczna
• opieka ambulatoryjna i szpitalna, łącznie rehabilitacji i opieki nad przewlekle chorymi
• opieka stomatologiczna
• lekarstwa i wyroby medyczne
• transport pacjenta
• opieka uzdrowiskowa

Istnieją trzy listy leków. Leki wymienione w pierwszym z nich całkowicie pokrywane są ubezpieczalnią zdrowotną. Leki wymienione w pozostałych listach są częściowo, lub całkowicie za odpłatnością pacjenta.

W przypadku świadczeń stomatologicznych z ubezpieczenia zdrowotnego pokrywany jest tylko podstawowy materiał i podstawowe świadczenia zdrowotne.

Tylko ograniczony zakres świadczeń zdrowotnych nie pokrywa się z ubezpieczenia zdrowotnego, jako np. chirurgia kosmetyczna bez powodów zdrowotnych.

Wyroby medyczne pokrywane są całkowicie lub częściowo z ubezpieczenia zdrowotnego.

Współuczestnictwo finansowe pacjentów na kosztach czeskiego systemu świadczeń zdrowotnych jest przeciętnie w przybliżeniu 8%. Zwłaszcza dotyczy lekarstw i świadczeń stomatologicznych.

5. Umowy z usługodawcami świadczeń zdrowotnych

Regularnie przebiegają ramowe rokowania między zastępcami usługodawców świadczeń zdrowotnych, zakładami ubezpieczeń zdrowotnych, asociacjami szpitalów, organizacjami naukowymi i asociacjami pacjentów. Wynikiem tych rokowań są tzw. umowy ramowe. W ich ramach zawierają zakłady ubezpieczeń zdrowotnych umowy z pojedynczymi usługodawcami świadczeń zdrowotnych. Warunki tych indywidualnych umów mogą częściowo odróżniać się.

Usługodawca świadczeń zdrowotnych może zawrzeć umowę z więcej, albo nawet wszystkimi zakładami zbezpieczeń zdrowotnych.

Tylko bardzo mała część usługodawców świadczeń zdrowotnych nie ma zawartą umowę ani z jednym zakładem ubezpieczeń zdrowotnych.

6. Inne źródła finansowe

Oprócz finansowania systemu ze systemu obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego istnieją inne, mniej znaczące źródła finansowania. Przede wszystkim chodzi o składki z budżetu państwowego lub regionalnego, finansowe współuczestnictwo pacjentów i dary.

7. Koszty

Ogólne roczne koszty czeskiego systemu ubezpieczenia zdrowotnego w przybliżeniu są 6 miliard EUR. Przeciętne koszty roczne na ubezpieczonego w przybliżeniu wynoszą 500 EUR.